MONTAVOIX

Refuge : schuilplaats, toevluchtsoord, vluchtheuvel, schuilhut. Chercher refuge : een schuilplaats, toevlucht zoeken. refuge (Fr.), v.(m.) (-s), (veroud., hist.), 1. wijkplaats; 2. uitwijking. Refuge: (latin refugium) -Lieu, endroit où quelqu'un qui est poursuivi ou menacé peut se mettre à l'abri. -Simple abri ou construction en dur plus confortable. contact: Wim Cuyvers, wimcuyvers@wanadoo.fr

Ma Montagne est ainsi. Attachement au sol et aspiration au départ. Lieu de refuge, lieu de passage. Terre du lait et du miel et du sang. Ni paradis ni enfer. Purgatoire.
Amin Maalouf, Le Rocher de Tanios

CONTENT . CONTENU . INHOUD

- DE WEG NAAR . THE WAY TO . LE CHEMIN VERS
- ERRANCE
- IMAGES
- ZICH ZWIJGEN
-CONSERVER LA MAISON ABANDONNEE . HET VERLATEN HUIS BEWAREN . KEEPING THE HOUSE ABANDONNED
- LANDSCAPES . LANDSCHAPPEN . PAYSAGES
- BEGGING . BEDELEN . MENDIER
- NOUVELLE ECOLE ARCHITETURE
- THANK YOU . MERCI
- MOMENTEN EN RUIMTES
- FLORA - FLORE - FLORA
- REFUGE
- MOMENTS AND SPACES
- PUBLIEKE RUIMTE . PUBLIC SPACE . ESPACE PUBLIC
- INTERIEUR . INTERIOR
- A VENDRE . TE KOOP . FOR SALE
- MARENGO
- MUSHROOMS . CHAMPIGNONS . PADDESTOELEN 

- POOR BEING POOR

MESSAGES ARE NOT IN CHRONOLOGICAL ORDER. PLEASE LOOK ALSO IN THE ARCHIVE  ('ARTICLES PLUS ANCIENS', at the bottom of this page).

INTRODUCTION

Having designed spaces (mainly houses and schools) in which I thought one might be able to think about the fatality – after having walked, forced by protocols, often together with students, through cities after wars or in trauma: looking for public space, as I had realized more and more that only public space can be the existential space that I was aiming for, after having (ab)used art contexts to install public space, as I’m convinced that true contemporary art is public space, now, at this moment, there only remains this one try (it’s not a project), there’s only one - not different from life, to start a refuge in the woods of a mountainous area in the French Jura, next to the city of Saint Claude. At first glance it seems to be an abandoned natural environment but in fact it’s an urban region that is called by investors, developers and politicians: Plastipolis or La Plastics Vallée, where in between the CERN , the worlds largest particle accelerator in Geneva , on the one side and on the other extremity the ITER , the experimental fusion power reactor, in Cadarache a very large stretched out contemporary city is developing as an endless long ribbon city in the valleys from Geneva, over Saint-Claude, Oyonnax, Lyon, Grenoble to Valence, where young active researchers are working in new technologies, and are living in individual houses and spend their spare time on leisure activities in the surrounding mountains.
-The refuge turns out to be the most public building: it’s the only public building that doesn’t have to be accessible for the fire patrol and thus for police forces, the door has to remain open, the door has to turn inwards: it’s an inviting door.
-One will have to walk from and to the refuge.
-The refuge is in no way an institutional, not even an associational project.
-The individuals that live for the time being in the refuge will make a living by working in the wood, they are ‘forestieri’. ‘Forestieri’ is the word that Agamben uses in his original, Italian text for ‘refugee’, ‘stranger’ .
-The ‘guardians’ of the refuge will be young 'criminals'.
-The refuge is not a leisure place.
-I consider the wood, which is next to the city as a contemporary, actual public space.
-Refuge – refugee.
-In the refuge one will ‘talk’ by means of space.
-The building of the refuge is historically called ‘Le Montavoix’: the mountain with a voice.
-Everybody is welcome to help in the refuge.
-Please help the refuge to exist.

ERRANCE

Je crois qu’on peut faire une errance fixe, immobile. On peut être dans l’errance en restant toujours dans le même lieu. Il n’est pas nécessaire de bouger.
Raymond Depardon, Errance, pag. 181.

DE WEG NAAR . THE WAY TO . LE CHEMIN VERS


Pour vous rendre sur les lieux, il faut prendre la sortie de St-Claude direction Genève, passer l’intersection avec la D 124 en continuant sur la D436 puis prendre le premier chemin sur la gauche (juste avant le pont) ; avancer sur ce chemin jusqu’à un pont qu’il faut franchir et vous pouvez vous garer juste après (ou juste avant quand votre voiture est basse - attention pour votre pot d'échappement, faites descendre vos passagers) ; prendre ensuite le chemin à pied à la patte d’oie prendre sur la gauche le chemin qui longe la rivière et le suivre environ 20 min. Vous traversez un champ, juste après le champ quitter le chemin, c'est à dire: prendre le chemin qui va tout droit dans le bois, pas continuer sur le chemin qui tourne à 90°, le chemin que vous prenez part tout droit, vous croisez une ligne à haute tension indiquée sur le plan, vous continuez, vous passez à la source et vous arrivez au refuge.
Montavoix ligt dicht bij de stad Saint-Claude (het postnummer is 39200, voor wegbeschrijvingen via internet of GPS komt dat nog al eens van pas) in de Franse Jura. Je moet vanuit het centrum van Saint-Claude de weg naar Genève nemen, je komt aan een splitsing met de D124 (richtingBelleydoux -  La Pesse), je slaat niet af in die richting maar je blijft verder rijden op de D436, vervolgens neem je de eerste (keien)weg links, dat is vlak voor een brug over een rivier in een haarspeldbocht. De weg loopt meteen het bos in. Je volgt de weg ongeveer tweehonderd meter, tot aan een metalen brug, die ziet er wat krakkemikkig uit, maar je kunt er met een auto overheen rijden (oppassen dat je je uitlaat niet beschadigt). Net over dat bruggetje is er een grasveldje waar je de auto (als je al met de auto komt) kan parkeren. Vervolgens loop je langs de rivier omhoog, na goed honderd meter kom je aan een splitsing, je slaat links af (het gaat van hieraf bergop en dat is voor de volle duur van de wandeling), je blijft de keienweg volgen (zo'n twintig minuten wandelen), ook door een wei, tot je aan een bocht komt die 90° naar rechts draait, onmiddellijk na de wei waar je doorheen gelopen bent, in die bocht vertrekt er echter ook een pad het bos in (in het verlengde van de weg die je aan het wandelen was), die moet je hebben. Na een tijdje loop je onder een hoogspanningsleiding door, blijven doorlopen tot je aan het huis uitkomt (in totaal ongeveer 40 minuten lopen vanaf de plek waar je de auto kan parkeren). Als je met het openbaar vervoer komt loop je best van het station van Saint-Claude tot aan het rugbystadion (Stade du Serger), voorbij het stadium lopen en na het laatste huis aan de rechtse kant van de weg een smal pad inslaan (richting fontaine des oiseaux), volgen tot aan een brug over de rivier, de brug oversteken, een smal steil paadje recht omhoog volgen tot je op een keienweg uitkomt, daar naar links. Je blijft de keienweg volgen (zo'n twintig minuten wandelen), ook door een wei, tot je aan een bocht komt die 90° naar rechts draait, onmiddellijk na de wei waar je doorheen gelopen bent, in die bocht vertrekt er echter ook een pad het bos in (in het verlengde van de weg die je aan het wandelen was), die moet je hebben. Na een tijdje loop je onder een hoogspanningsleiding door, blijven doorlopen tot je aan het huis uitkomt (in totaal ongeveer 40 minuten lopen vanaf het rugbystadion). 

To get there from the city of St-Claude take the direction Geneva, pass the intersection with the D 124 by continuing on the D436 then take the first road on the left (just before the bridge); Advance on this road until you reach a bridge and you can park right after (or just before when your car is low); walk up from there, hundred meters further you turn to the left, you walk for about 20 minutes, till you’ve passed a prairie, after the prairie, the main path turns to the right, don’t continue on this path, but take the path that goes straight into the forest, you will cross a high voltage line indicated on the map,  continue, you’ll pass at the spring and you will arrive at the refuge.
 

Membres

Archives du blog